Hai un galego (tamén) na lúa?

Non sei se na lúa, como dicía a canción dos 90, hai galegos, pero si en cada recuncho da Terra.
Non é estraño atopar compatriotas en Londres, pero pareceume curiosa a forma na que nos coñecemos José Antonio (así se chama o home do que vou falar) e eu.
Principios de febreiro. Frío nas rúas.
Pero sempre hai algún fumador ó que non lle importa toma-lo café da mañá (que nós servimos en cuncas sen asa) ó aire libre. E a min tocoume atender, en manga curta, esas mesas.

Pasa por diante do restaurante un señor duns cincuenta e algo anos, gordo, voluminoso, con roupa ben clásica. Estráñalle que a xente beba en cuncas sen asa e quédalles mirando. Di:

-In my town the wine is served in cups like those.
-In mine too, respondo eu, supoñendo que eramos da mesma terra.
-¿Gallego?, exclama en español.
- De Laxe, digo cun sorriso.
-Eu da Coruña capital.
-Pero estas non son cuncas de viño; son para o café.

Logo, unha pequena conversa, presentación, apretón de mans e os mellores dos desexos para ámbo-los dous. Foron apenas un par de minutos, pero que lle alegran a un o día.

Os galegos estamos en todas partes.

Bournemouth (Dorset, June 13)

One year

Hoxe hai uno que cheguei (de novo) a Londres.
Unha cidade que pode ser moi amable e darche moitas oportunidades e alegrías. Pero tamén moitos paos, moitas bágoas e moita miseria.
Non me vou queixar (demasiado) porque fame non paso e quero intentar ser positivo.

Nestes primeiros doce meses aprendín, coñecín, experimentei, viaxei, descubrín... E espero seguir facéndoo nos vindeiros meses e (quen sabe) anos.
Dentro de outros 365 días espero dicir que as cousas van mellor; ou, polo menos, igual, que xa non é pouco.

Hai dúas frases que me acompañaron todo este tempo e que as recordo cada vez que me pregunto que fago aquí:
'O momento oportuno para unha renovación é cando o desexo de cambiar ten máis forza que a inercia de seguir'.
'Calquer momento é bo para empezar a cambia-las cousas. Pero para que se produza unha renovación vital hai que comezar por desexalo'.

Malmö, Helsingborg, Ystad, Lund (Skane-Suecia, maio 13)

Breve conversa surrealista

A seguinte conversa é real e escoiteina onte, intres antes de comezar a traballar.
Tres rapaces, duns 12-13 anos, pasan o tempo nunha praza dun barrio pijo de Londres.

-'Que tal estás hoxe?', pregunta un deles a outro.
-'Unha merda', responde.
-'Claro, porque ti es unha merda'.
-'É que hoxe violáronme', di con naturalidade.

Sorprendido por esas palabras, non puiden evitar mirar para eles. O que facía as preguntas, con ironía, dime:

-'Somos xente moi madura'.

E eu, con máis sarcasmo e entre gargalladas, respondín:

-'Si, claro'.

Os nenos de hoxe en día teñen conversas que nós nin nos plantexabamos a mediados dos 90.

Leicester & Foxton Locks (Leicestershire, April 13)

Bath (Somerset, March 13)