Milano (Lombardia, Aprile-Giugno 09)

Hermann Tertsch

Unha noite de decembro íamos os catro que vedes na foto por aí, a dar unha volta polos bares de Madrid.
Nunha pequena rúa deserta dalgunha parte da cidade preto do paseo de Recoletos, ás tantas da mañá, pasamos ó carón dunha parella co seu can. Eu dinme conta de que o home era o presentador do telexornal da noite en Telemadrid, Hermann Tertsch, un xornalista moi polémico polo que di.
Parámolo e estivemos falando un bo anaco, sobre todo, deste mundiño no que os catro da foto estamos entrando. Hai que destacar que Hermann Tertsch levaba unha boa melopea.
Despois de darnos o seu número de teléfono (non sei para que) despedímonos e marchamos. Iso foi un sábado.
O luns, dous días despois, os xornais e informativos anunciaban que o presentador fora atacado nunha discoteca (ou na porta dunha discoteca) e que Hesrtcham estaba hospitalizado pola malleira que lle deran.
Por sorte, el (co apoio incondicional de Esperanza Aguirre para fomenta-lo bulo) inventouse a historia de que o Gran Wyoming e os seus colegas matóns foran os culpables de que estivera tomándose unhas vacacións no hospital. Se non, xa me vía eu declarando outra vez en comisaría por ser un dos catro sospeitosos que nunha rúa deserta de Madrid, en plena madrugada, lle pegara unha malleira ó polémico presentador. Coa mala sorte que teño, xa me vía eu pasando un días no cárcere ata que todo se aclarara.

Napoli e Pompei (Campania, Giugno 09)

Canción infantil

O outro día estabamos nunha clase do máster escoitando unha reportaxe. Unha das músicas empregadas nela foi a canción infantil El patio de mi casa.
E, como tiña moito lecer, púxenme a pensar na letra da canción. Vexamos:

El patio de mi casa es particular cuando llueve y se moja como los demás.
Agáchate y vuélvete a agachar, que los agachaditos no saben bailar.
H, I, J, K, L, M, N, A
Que si tú no me quieres otra chica me querrá.

Analicémo-la canción:

El patio de mi casa es particular cuando llueve y se moja como los demás.
Aparte de que a letra é unha parvada, porque a ninguén lle interesa o que pase nun patio privado, o autor da canción cae nunha clara contradicción. Se o patio da súa casa se molla cando chove, non ten nada de particular. O raro sería que ficara seco. Pero non vou ser eu quen lle quite a ilusión de pensar que te-lo patio encharcado cando caen catro pingas é algo anormal.

Despois di: agáchate y vuélvete a agachar, que los agachaditos non saben bailar.
Outra frase sen xeito e que non sei a que vén. O autor dinos que nos agachemos dúas veces, e unha vez que estamos agachados sóltanos que non sabemos bailar. Quedo sen palabras...

Agora vén a miña parte favorita: H, I, J, K, L, M, N, A, que si tú no me quieres, otra chica me querrá.
Esta frase tampouco ten ningunha relación co dito ata agora na canción. Non me estraña que ningunha rapaza queira ó autor porque comeza a dici-lo abecedario sen motivo algún e pola letra H. Pero o peor de todo é que o autor non sabe que despois da N vén a Ñ, non a A.

Este non é o único exemplo de canción infantil antiga parva. Seguro que vós coñecedes moitas máis.

Roma (Lazio, Giugno 09)

Canal 7

Canal 7 é unha canle de televisión madrileña que intenta sobrevivir cunha programación que se basea en zappings, porno, meigas que che len o futuro por unha simple e cara chamada de teléfono, e repeticións de programas e series do ano da pera. E digo que intenta sobrevivir porque a súa audiencia debe ser case nula e, ademais, non pasará a formar parte das canles da TDT, polo que lle quedan só dous meses de vida.
Un día (debía de ser venres ou sábado preto da medianoite), facendo zapping, pasei por esa canle. Vin un escenario que se me facía coñecido e, ó pouco, decateime de que era o plató de Luar. Aquelo non podía ser real.
A programación de Canal 7 é tan pobre que o que fan agora é emitir repeticións do programa da TVG, Luar. Pero o máis gracioso de todo é que está dobrado ó español. Pero dobrado en plan cutre, sen interpretación e co son real en galego de fondo.
Deste xeito, podemos ver a Gayoso hablando español, a los gaiteros contestando que non dan hecho con tantas actuaciones, a las hermanas de Ardebullo contándonos sus conachadas o a los regueifeiros guerreando entre ellos. Una maravilla, chico. Canal 7 exportando lo mejor de la idiosincrasia gallega para Madrid.

Con iso, a xente fórmase unha imaxe de Galicia fina de carallo.
Non me estraña que cando lle digo á xente que son dunha pequena vila de Galicia e que me chamo Ramón me respondan: !Uy, no te pega!

Te es lo que tienen los tópicos: que te crean unas cosas en la cabeza sin jeito ninguno.

Udine, Trieste, Gorizia e Nova Gorica (Friuli e Slovenia, Giugno 09)